Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21272 E. 2024/15388 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3659 E., 2019/832 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2018/3659 Esas, 2019/832 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2018 tarihli ve 2018/180 Esas ve 2018/585 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sırasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c, 53 ve 151/1, 53. maddeleri uyarınca kurulan 4 yıl hapis ve 4 ay hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin olay sırasında aşırı alkollü olduğuna ve ekonomik durumunun kötü olması sebebiyle atılı eylemi gerçekleştirdiğine, müvekkilinin yargılamanın her aşamasında samimi bir şekilde olayın oluşunu anlattığına ve pişmanlığını dile getirdiğine, suç işleme kastının bulunmadığına, müvekkilinin etkin pişmanlık gösterip katılanın zararını gidermek istediğine, ancak cezaevinde olması, ailesinin de maddi gücünün elvermemesi sebebiyle bunu gerçekleştirmesinin mümkün olmadığına, hükmedilen cezaların süresi tayin edilirken yasada belirtilen alt ve üst sınır arasında hakkaniyetli bir süreye hükmedilmesi gerektiğine, ancak cezalar tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılmasının hukuka uygun olmadığına, müvekkilinin lehine olan hükümlerin uygulanmama gerekçesinin hukuka uygun olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; UYAP'tan yapılan kontrolde sanık ile birlikte eylemi gerçekleştiren ve yaşlarının küçük olması nedeniyle yargılamaları ayrı yürütülen suça sürüklenen çocuklar açılan davada, Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 2018/88 Esas, 2019/89 Karar sayılı ilamı ile karar verildiği, verilen kararın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/1667 Esas, 2019/3225 Karar sayılı kararı ile kesinleştiği, anılan dosyada da katılanın zararının giderilmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.