Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20274 E. 2025/567 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3112 E., 2019/450 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin; kayıtsız sayaçtaki tüketimin belirlenemeyeceği, her zaman müdahalenin mümkün olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporlarında "konutun ihtilafsız dönemde olması gereken tüketim miktarı göz önüne alındığında çok düşük düzeyde kaldığı, dikkati çeken bir fark olduğu, sayacın söz konusu konutta kullanılan suyu tam olarak kaydetmediği" hususlarının belirlenmesi karşısında, sanığın karşılıksız yararlanma kastının olduğu ancak delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, sanığa tebliğ ve ihtar olunan zararı gidermesi sebebiyle hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı sebeple uygun olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a ve 223/4-a-8 maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, ve hüküm fıkrasına "karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne gönderilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca takdîren Gaziosmanpaşa 14. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.