Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20248 E. 2024/14205 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/20248
- Karar No
- 2024/14205
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2017/284 E., 2018/1858 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, olayın ifadesinde anlattığı gibi olduğuna, atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehine kanun maddelerin uygulanması gerektiğine, sanığa ceza verilmesinin kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikte ispat şartına bağlı olduğuna, eksik ve hatalı inceleme ile karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın suç tarihinde şikâyetçinin evinin yan tarafında kapıları kilitli olarak park ettiği aracının sol ön kapı kilidini zorlayıp zarar vererek kapıyı açıp, paspas altında bulunan yedek anahtarı bularak bu anahtarla aracı çalıştırıp çaldığının anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.