Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19133 E. 2024/10605 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/19133
Karar No
2024/10605
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/286 E., 2018/1031 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılması suretiyle mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'in temyiz sebebinin, uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...'nun temyiz sebebinin müştekiyi ve sanıklardan ...'i tanımadığına, sanık ... ile başka bir olay nedeniyle husumetli olduklarından müsnet suçla ilgisinin bulunmadığına, sanık ...'in temyiz sebebinin, suçla ilgisi olmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıklar hakkında aleyhe istemi bulunmadığı ve ilk derece mahkemesince verilen 2 yıl 16 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olduğu, bu nedenle hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 2 yıl 16 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 2 yıl 16 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezasına indirilmesine karar verilmesi, 2-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/144 Esas, 2009/723 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen anılan hukuka aykırılığın aynı Kanun'un 303/1-f maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "...5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283/1 maddesi gereğince kazanılmış hak da gözetilerek sanıkların cezalarının sonuç itibariyle 2 yıl 16 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezasına indirilmesine..." ve sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına, yerlerine "...5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283. maddesi gereğince sanıklar hakkında hükmedilen sonuç cezaların 2 yıl 16 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası üzerinden infazına..." ve "Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/144 Esas, 2009/723 Karar sayılı ilamındaki, Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" ibarelerinin eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/19133, K. 2024/10605, T. 01.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-19133-e-2024-10605-k-81680e7ce49c