Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/11816 E. 2024/1873 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/100 E., 2016/284 K. SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme HÜKÜMLER : Müsadere, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama Sanık ...'nun dilekçesinin yalnızca müsadere kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede: 1- Sanık ...'nun hakkında silahla tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte hükmedilen müsadere kararına yönelik itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, güvenlik tedbiri olan müsadere kararlarının kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabî olduğu dikkate alınarak, karara karşı yapılan itiraz üzerine Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2016/667 değişik iş sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 268. maddesi uyarınca itirazın kesin olarak reddedildiği anlaşıldığından; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE 2.Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.