Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/1995 E. 2019/17723 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinden uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmünONANMASINA, Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Etkin pişmanlık nedeniyle cezada yapılan indirimin hangi madde uyarınca yapıldığının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2) Zararın soruşturma aşamasında giderilmesi halinde verilecek cezanın 5237 sayılı Kanun’un 168/1 maddesi gereğince 2/3’üne kadarının, kovuşturma başladıktan fakat hüküm verilmezden önce giderilmesi halinde ise aynı Kanun’un 168/2 maddesi gereğince yarısına kadarının indirileceğinin düzenlenmesinin ve müştekinin zararının soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık hükmü nedeniyle uygulanacak indirimin TCK’nın 168/2 maddesinde belirtilen 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.