Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/22749 E. 2016/2143 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın 24/03/2014 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, "süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine dair 26/03/2014 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen hüküm, 01/10/2012 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, yapılan tebliğ işleminin sanığın tebliğ tarihinde İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunması nedeniyle geçersiz olduğu ve öğrenme üzerine verdiği 24/03/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılanın ve sanığın alınan beyanına, kolluk görevlileri tarafından tutulan tutanaklara ve emanet eşya makbuzuna, çalıntı mazotun ele geçmemesine göre sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun tamamlandığı anlaşılmakla tebliğnamenin eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı düşüncesine katılınmamış; sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre gece vakti sayılan saat 03.20 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması; yine katılanın alınan beyanında depo kapaklarının kırılmış olduğunu belirtmesi karşısında, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.