Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/17134 E. 2014/18064 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Fiilin gece vakti işlendiği kabul edildiği halde, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 116/4.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nın 116/1.maddesinde, yaptırım olarak 6 aydan 2 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü ve seçenek yaptırım olarak adli para cezasına yer verilmediği dikkate alınmadan, temel cezanın doğrudan 180 gün adli para cezası şeklinde belirlenmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-)Hırsızlık suçunu gece vakti işlediği kabul edilen sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-)Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması nedeniyle 5237 Sayılı TCK'nın 168/1.maddesi ile uygulama yapılırken, indirim oranının etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleşmesini düzenleyen aynı Kanun'un 168/2. maddesinde belirtilen ½ oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde ½ oranında indirim yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.