Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2009/24332 E. 2010/32555 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/24332
- Karar No
- 2010/32555
- Karar Tarihi
Tebliğname No : 3 - 2007/266404 MAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 30/07/2007 NUMARASI : 2007/237 SUÇ : Kasten yaralama Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın sabıkasına esas ilamı nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK' unun 58. Maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetli berbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi ve adli sicil kaydına esas 9 yıl hapis cezasına ilişkin ilamının 5237 sayılı TCK' nun 51. maddesi gereğince ertelemeye engel olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Temel cezanın belirlinmesi sırasında 5237 sayılı TCK' unun 61. maddesinde gösterilen ölçütler gözetilmek suretiyle yargılama konusu eylemi yaptırım altına alan yasa maddesinde öngörülen alt ve üst sınırlar arasında kalan bir cezanın takdir ve tayinine ilişkin yetki ve görev hakime ait ise de sanığın şikayetçi olmayan mağdur S.. K..' u ele geçirilemeyen bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamaktan ibaret eylemi nedeniyle emsal olan değerlendirme ve uygulamaların dışında kalacak ve hakkaniyet kurullarına uygun düşmeyecek biçimde yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırından ceza tayini yoluna gidilmek suretiyle takdirde yanılgıya düşülmesi, 2-) 5237 sayılı TCK7 unun 53/3 maddesi gereğince mahkum olduğu bir yıl üç ay hapis cezası ertelenen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi, 3-) Karar başlığında suçun işlendiği yerin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK' nun 232. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.