Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/8739 E. 2013/17339 K.

Konu: Hırsızlık, Mala Zarar Verme, Konut Dokunulmazlığını İhlal

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2012/8739
Karar No
2013/17339
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Mala Zarar Verme, Konut Dokunulmazlığını İhlal

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ...'nın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanık ... yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE, III- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğündün bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Müştekinin eylemin saat 17.30-07.30 arasında gerçekleştiğine dair beyanı, suç tarihinde güneşin saat 17.24’de batıp 06.59'da doğduğunun anlaşılması karşısında; eylemin gece vakti gerçekleştirildiğinin belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak, 142/1-b, 62 maddeleri uyarınca sonuç cezanın neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2012/8739, K. 2013/17339, T. 04.06.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2012-8739-e-2013-17339-k-145e7ba81901