Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/694 E. 2026/4227 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/53 E., 2025/154 K. İNCELEME KONUSU KARAR : Davanın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Ankara 26. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2025 tarihli ve 2025/53 Esas, 2025/154 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2025 tarihli ve 2025/335 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilerek 09.07.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 26.12.2025 tarihli ve 94660652-105-06-38424-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155241 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155241 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Haksız koruma tedbiri nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141. maddesine göre davacı ...'nun tazminat talep etmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda, dava açmak için öngörülen süre şartını taşımadığından bahisle davanın reddine dair Ankara 26. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2025 tarihli ve 2025/53 esas, 2025/154 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği anlaşılmakla; Dosya kapsamından; davacı ...'nun beraat ettiği suçtan tutuklu kalması sebebiyle maddi ve manevi açıdan zarar gördüğü gerekçesiyle tazminat talebinde bulunduğu, Ankara 26. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı hakkında Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/1 28... /445 Karar sayılı dosyasında suç işlemek amacıyla kurulan örgütü yönetme suçundan beraatine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay kararı ile 30/01/2024 tarihinde kesinleştiği, kararın davacıya 21/02/2024 tarihinde tebliğ edildiği mahkemesinden temin edilen gerekçeli karar ve kesinleşme şerhlerinden anlaşılmakla; davacının 22/05/2024 tarihli dava dilekçesinin 5271 sayılı CMK'nın 141. ve 142. Maddesindeki şartları taşımadığından davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı vekili tarafından dava dilekçesinin 21/05/2024 tarihinde Uyap sistemi üzerinden gönderildiği ve dava tarihinin belirtilen tarih olarak kabul edilmesi gerektiği, bu durumda tazminata başvuru hakkı süresinin geçirilmediğinin anlaşılması karşısında, mahkemece söz konusu davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmesine dair yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1.İlk Derece Mahkemesince beraat kararının davacıya 21.02.2024 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 22.05.2024 tarihinde açıldığı, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 2. Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/128 Esas, 2020/445 Karar sayılı dosyası kapsamında davacının suç işlemek amacıyla kuruluna örgütü yönetme suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 30.01.2024 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın 21.02.2024 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacının 13.06.2009 tarihinde gözaltına alınıp daha sonra serbest bırakılması sebebiyle tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; beraat kararının 30.01.2024 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacıya 21.02.2024 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise kararının kesinleşmesinden itibaren 5271 sayılı Kanunun 142/1. maddesinde belirtilen 3 aylık süre içinde davacı vekilinin dava dilekçesini UYAP sistemi üzerinden 21.05.2024 tarihinde gönderildiği anlaşılmakla, davanın süresinde açılmadığından reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara 26. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2025/53 Esas, 2025/154 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.