Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/3721 E. 2026/5489 K. – Defter, Kayıt
Konu: Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/3721
- Karar No
- 2026/5489
- Karar Tarihi
- Konu
- Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/818 E., 2023/178 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İTİRAZA KONU KARAR : İncelenmeksizin iade İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda verilen hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17.02.2026 tarihli ve 2025/3300 Esas, 2026/1453 Karar sayılı kararı ile uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yolu olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı gerekçesiyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine, karar verildiği,
Anılan karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 maddesi uyarınca "... Somut dosyada İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/818 Esas sayılı dosyasında birleştirilen her iki dosyadaki yargılamanın ayrı ayrı yürütülmesi, İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının daha önce kesinleştiği de gözetilerek İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında gerekirse durma kararı verilerek İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin uyarlama üzerine verilecek kararının kesinleşmesinin beklenmesi, bu karar kesinleştikten sonra yapılacak yeni ve genel yargılamada TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması ve İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen cezanın da mahsup edilmesi yerine, her iki dosyanın birleştirilerek karar verilmesi hukuka aykırı olduğundan, ayırma kararı verilmek suretiyle yukarıda belirtilen işlemlerin yapılması için hükmün bozulması yerine incelenmeksizin iadesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu düşünülmüştür. " gerekçesiyle yapılan itiraz üzerine dava dosyası, aynı Kanun'un 308/2 maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, "defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmeme" suçundan açılan kamu davasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz başvurusunda bulunması üzerine, Yargıtay 11.Ceza Dairesi'nin 24.12.2019 tarihli ve 2017/1426 Esas, 2019/9967 Karar sayılı kararıyla onanması üzerine kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra, 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Daire Kanun'un (7394 sayılı Kanun) 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler nedeniyle uyarlama yargılamasının yapılması için dosyanın İzmir 42.Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/818 Esas sırasına yeniden kayıt edildiği, uyarlama yargılaması sonucunda incelemeye konu hükmün verildiği,
Uyarlama yargılamasının sonraki yasanın lehe hükümlerinin saptanması ve uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ile sınırlı ve kendine özgü bir yargılama olduğu, lehe yasanın tespiti amacıyla yapılan yargılamada, önceki kararın dışına çıkılmadan, kesinleşen karardaki suça uygulanması olanağı bulunan hükümlerinin tamamının uygulanarak, bulunacak cezaların karşılaştırılıp lehe yasanın tespiti ile yetinilmesinin gerekeceği, her iki yargılamanın koşulları ve sonuçları birbirinden farklı bulunduğundan, haklarındaki hüküm kesinleşenlerle, yargılamaları devam edenlerin birlikte yargılanmasının yasal olarak mümkün olmadığı ve bu bağlamda derdest dosya ile birleştirilmesi mümkün bulunmadığı nazara alınarak;
İncelenen hükmün uyarlama yargılaması yapılması amacıyla esas kaydı yapılan dosya sonucu verildiğinin açık olduğu, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun 101/3. maddesi uyarınca itiraz yolu olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği kabulü ile; ceza muhakemesinde kanun yolunun kanunun sistematiği ve normları dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği, Kanunda, uyarlama yargılaması sonucu verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolu olarak hiçbir istisnaya yer vermeksizin açıkça itiraz olarak belirtilmiş olmakla, kanunun öngörmediği bir istisnayı yargı kararları ile oluşturmak, suçun niteliğine veya sübuta yönelik başvuruların, kanun yolunu temyiz olarak değiştirmeyeceği sonucunu doğuracağı gözetildiğinde,
Dosya içeriğine ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı
Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308/3 üncü maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmesi için dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,
02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.