Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/1137 E. 2026/3747 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/310 E., 2025/335 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58/6.maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine Dairemizin 15.09.2020 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK 179/3-2, 53/1, 58/6, 5271 sayılı CMK 251/3.maddeleri uyarınca 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, sanığın itirazı üzerine mahkemece genel hükümler uygulanmak suretiyle sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2,53/1, 58/6 ve 1412 sayılı CMUK 326/son. maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, Dairemizin 15.11.2022 tarihli onama kararı ile kesinleşmesini takiben, anılan Mahkeme tarafından 5271 sayılı CMK'nın geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri mûhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre lehe olan hükümlerin uygulanması ve infazın durdurulmasına yönelik yapılan inceleme sonunda, infazın durdurulmasına ve hükümlü hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması için dosyanın Köyceğiz Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 14.02.2023 tarihli ve 2021/622 Esas, 2021/896 Karar sayılı ek kararını takiben, sanığın seri muhakeme usulünün uygulamasını kabul etmemesinden dolayı Köyceğiz Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.11.2023 tarihli ve 2023/2380 Soruşturma, 2023/959 Esas sayılı yeni bir iddianame düzenlendiği, Yerel Mahkemece yeni esasa kayıt edilerek basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2,53/1, 58/6 ve 1412 sayılı CMUK 326/son. maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, sanığın itirazı üzerine genel hükümler uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2,53/1, 58/6 ve CMUK 326/son. maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine Dairemizin 12.03.2025 tarihli kararı ile "...sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını reddetmesi üzerine Köyceğiz Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi yerine yeni bir iddianame düzenlenmek suretiyle ve mahkemesinde de yeniden yargılama yapılarak hüküm kurulması.." gerekçesiyle bozulması üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında aynı fiil nedeniyle önceden hüküm verildiği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteğinin reddine kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; kararın istinaf edilmesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü 20:59 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyrederken, yüksek sesle müzik dinlemesi sebebiyle kolluk kuvvetleri tarafından yapılan kontrolde durdurulduğu, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 1,30 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan aynı Mahkemenin 2021/622 Esas sayılı dosyasında kurulan mahkûmiyet kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli kararı ile onanmasına karar verilerek 15.11.2022 tarihinde kesinleştiği, onama kararı üzerine kesinleşen hükmü takiben ek karar ile infazın durdurulmasına karar verildikten sonra aynı eylem kapsamında Köyceğiz Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.11.2023 tarihli ve 2023/2380 soruşturma sayılı iddianame ile açılan davanın mükerrir olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 223/7.maddesinde ifade olunan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." ve 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38/4. maddesinde yer alan "Kimse, aynı suçtan dolayı iki kez yargılanamaz ve cezalandırılamaz" hükümleri uyarınca dosya kapsamındaki aynı fiil nedeniyle sanık hakkında önceden hüküm verildiği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Temyiz edilen karar hakkında 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un "Temyiz ve karar düzeltme" başlıklı 8. maddesi gereği 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesinin aksine, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesinde, temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesinin temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durum olarak öngörülmediği göz önünde bulundurulduğunda, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerinin belirtilmemesinden dolayı 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca sanığı temyiz isteminin reddine karar verilmesini öneren Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanık hakkında mükerrir dava olması nedeniyle verilen davanın reddi kararının usûl ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, Köyceğiz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2026 tarihinde karar verildi.