Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/887 E. 2025/6277 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1906 E., 2024/1676 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/2 maddeleri uyarınca mahkumiyetine, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın 06.01.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içerisinde Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarih 2020/399 Esas 2021/392 Karar sayılı kararına konu 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçunı 27.10.2018 tarihinde işlediği ve hakkında mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın 07.06.2022 tarihinde kesinleştiği ve ihbar olunduğu, ihbar üzerine Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarih 2022/515 Esas 2022/698 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği, katılan vekilinin istnaf başvurusu üzerine Antaya Bölge Adliye Mahkemesinin 11.05.2023 tarih 2023/6 Esas 2023/703 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2023 tarih 2023/355 Esas 2023/662 Karar sayılı kararı ile sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 74/1, 74/2 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Vekalet ücretinin hatalı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

B. Sanığın temyiz nedenleri; Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, suçsuz olduğuna, cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, lehe hükümlerin tartışılmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık ...'ın haklarında daha önce hüküm verilen .. .., .. .., .. .., .. .. ve .. .. ile birlikte suç tarihi olan 15.07.2013 tarihinde saat 23:00 sıralarında .. .. Mahallesi .. mevkine .. ..'a ait çekici ve dorseye diğer şahıs .. ..'a ait ekskavatör kepçeyi yükleyerek gittikleri, bu mevkide bulunan ve müşteki ... tarafından kullanılan 57 numaralı parselde 5 metre derinliğinde ve yaklaşık 3 metre çapında kazı yaptıkları, çevrede bulunan bir vatandaş tarafından kazı yapıldığı hususunda jandarmaya ihbarda bulunulması üzerine olay yerine giden ekiplerin .. .., sanık ..., .. Sağlık ve .. ..'i suç üstü yakaladıkları, her ne kadar sanık ... bozma öncesi savunmasında, ailesine ait arazide zeytinlik yapacağını ve bu hususta diğer şahıs ..'la anlaştığını, kepçenin gece vakti olay yerine gittiğinde daha önce kazı yapılan yeri görüp bu noktanın düzeltileceğini düşünerek orada çalışmaya başladığını beyan ederek suçlamayı inkar etmiş ise de, diğer şahıs .. beyanında araziyi düzeltmek için değil bağ evi yapmak için olay yerine gittiğini beyan ettiği, bu şekilde şahısların çelişkili beyanlarda bulundukları, kazı yapılan alanın ...'a ait olmadığı, tapu kayıtlarında 57 ve 58 numaralı parsellerin ..'e ait olduğunun görüldüğü ve bu arazinin ..'in oğlu olan ... tarafından kullanıldığı, ayrıca bağ evi yapmak için söz konusu yere saat 23:00 sıralarında gidilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu nedenlerle suçtan kurtulmaya yönelik sanık savunmalarına itibar edilmediği, yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda kazı yapılan yerin suç tarihi itibariyle korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı veya sit alanı olarak tescil edilmediğinin belirtildiği anlaşılmakla, sanık ...'ın üzerine atılı kültür varlıklarını bulmak için izinsiz kazı yapmak suçunu işlediği sabit olduğundan cezalandırılmasına dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; Sanığın İstinaf dışı arkadaşlarıyla beraber iş makinası ile .. ili .. ilçesi, .. Mahallesi .. Mevkiinde bulunan tümülüs yakınında kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz olarak yaklaşık 5 metre derinliğinde kazı yaptıkları esnada 16.07.2013 tarihli tutanağa göre suç üstü vaziyette yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olaya ilişkin görülen davada alınan ve dosyada mevcut 13.10.2023 tarihli bilirkişi raporunda kaçak kazı yapılan tümülüsün suç tarihi itibariyle taşınmaz kültür varlığı olarak tescili yapılmamış ise de, 2863 Sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında taşınmaz kültür varlıklarından olduğunun ve tümülüsün tahrip edilerek zarar verildiğinin belirtilmiş olması ile Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2020/12028 Esas, 2024 /1383 Karar sayılı ilamı nazara alındığında; sanığın kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapma fiilinin bu hali ile 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesi kapsamında kaldığı ve fakat 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesine muhalefet suçu açısından zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına ve sanığın zamanaşımına uğramayan eylemine uyan 2863 sayılı Kanunun 74/1,1. cümle maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2025 tarihinde karar verildi.