Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/2570 E. 2025/7231 K.

Konu: Sahte Belge Düzenleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2570
Karar No
2025/7231
Karar Tarihi
Konu
Sahte Belge Düzenleme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/5152 E., 2019/7171 K. SUÇ : Sahte belge düzenleme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında 2015 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ...vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, faturalarda belirtilen mal ve hizmet satışının gerçekleştirilmesi için gerekli olan ticari organizasyona sahip olmadığı, şirketin bilanço ve yoklama fişlerinde herhangi emtia, makine, teçhizat, motorlu taşıt, bina bilgilerinin bulunmadığı, sanığın tekstil ve tekstil aksesuarları aldığını beyan ettiği mükellefin hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle özel esaslara tabi oldukları, sanığın faturalarda yazılı malları gerçekten alıp sattığına dair malların nakliyesine veya bedellerinin ödendiğine dair delil olarak kabul edilebilecek herhangi bir belgeyi dosyaya sunmadığı, suça konu faturaların gerçek ticari faaliyete dayanmaksızın komisyon karşılığı düzenlenmiş sahte belgeler olduğu, sanığın 2015 yılında aynı suç işleme kararı ile birden fazla kez sahte fatura düzenleyerek müsnet suçu zincirleme suretiyle işlediği tüm dosya kapsamı itibariyle sabit olduğu gerekçesi ile mahkumiyetine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan incelemede; yerel mahkemece aldırılan bilirkişi raporlarının çelişkili olduğu, yeniden bir bilirkişi raporu aldırıldığı ve 09.09.2019 tarihli vergi uzmanı bilirkişi raporunda özetle ve sonuç kısmında suça konu faturaların sahte fatura olduğuna dair her türlü şüpheden uzak tespit yapılamadığı ve vergi incelemesinin eksik yapıldığının bildirildiği belirtildiğinden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından " CMK 223/2-c" " ibaresi çıkarılarak yerine "223/2-e" ibaresinin ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/2570, K. 2025/7231, T. 15.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-2570-e-2025-7231-k-a416e0863868