Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/2536 E. 2026/3814 K.

Konu: Sahte Belge Düzenleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2536
Karar No
2026/3814
Karar Tarihi
Konu
Sahte Belge Düzenleme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/6075 E., 2019/7134 K. SUÇ : Sahte belge düzenleme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

Tebliğnamede her ne kadar sanık ...'un 22.11.2019 tarihli dilekçesine istinaden temyiz isteminde bulunduğu gözetilerek görüş bildirilmiş ise de; sanığın istinaf başvurusunun reddine dair karara işbu dilekçe ile itiraz ettiği, Bölge Adliye Mahkemesince 26.11.2019 tarihli ek karar ile sanığın itirazının reddine kadar verildiği anlaşılmakla; sanık ... hakkındaki hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

A. Katılan vekilinin ... ve ... ... hakkındaki hükme yönelik temyiz istemi yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan vekilinin ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz istemi yönünden Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemlerin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanunun 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, sanık ... hakkında en aleyhe kabulle suç tarihi olan "31.12.2008, 31.12.2009, 31.12.2010" tarihlerinden, sanık ... hakkında en aleyhe kabulle suç tarihi olan "31.12.2010" tarihinden itibaren, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, hükmün 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/2536, K. 2026/3814, T. 14.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-2536-e-2026-3814-k-3cc8409621e6