Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/11 E. 2025/4647 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/11
Karar No
2025/4647
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/204 E., 2024/278 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 20.03.2018 HÜKÜM : Davanın reddi TEMYİZ EDENLER : Davacılar vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacılar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin haksız el koyma nedeniyle 350.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin el koymaya konu şekerlerin davacıların ortağı olduğu şirkete ait olmasına karşın davacıların asalaten kendi adlarına çıkarılmış vekaletname ile dava açtıklarından bahisle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada dava tarihinde el koymaya konu şekerlerin sahibi olan şirketin yetkili temsilcisinin dava dışı 3. kişi olduğu, davacıların ortağı oldukları şirket adına olmayan asaleten kendi adlarına düzenlenmiş vekaletname ile dava açamayacaklarından bahisle aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacılar vekilinin temyiz sebepleri; tazminat davasına dayanak teşkil eden ceza yargılaması sonunda dava konusu şekerlerin davacılara iadesine karar verildiğine, söz konusu şekerlerin davacılara ait olduğuna, ilk derece mahkemesi kabulünün maddi gerçekle örtüşmediğine, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ve vekalet ücretinin üst sınırdan belirlenmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, Tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/286 Esas - 2014/49 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında; davacı ...'ın ortağı ve yetkilisi, davacı ...'ın ortağı olduğu ... İnş. San. Tic. Limited Şirketine ait 11.905 kg toz şekerin, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa Muhalefet suçu kapsamında 04.06.2008 tarihinde muhafaza altına alındığı ve davacılar hakkında soruşturma başlatıldığı, yapılan yargılama sonunda davacıların atılı suçtan beraatlerine ve yargılamaya konu şekerlerin karar kesinleştiğinde davacılara iadesine karar verildiği, beraat hükümlerinin 19.02.2018 tarihinde kesinleştiği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davacılar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Van 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/11, K. 2025/4647, T. 20.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-11-e-2025-4647-k-a013567ad5c3