Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4040 E. 2025/1987 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4040
- Karar No
- 2025/1987
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1695 E., 2022/2294 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince davacının haksız el koyma nedeniyle 800.000,00 TL maddi tazminatın yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; yerel mahkeme kararındaki değerlendirmenin eksik incelemeye dayalı ve hatalı olduğuna, el koyma tarihinden itibaren beraat kararının kesinleşmesi tarihine kadar da el konulan ürünlerin davacıya iade edilmediğine, maddi tazminat davasının yasal koşullarının oluştuğuna, el koyma tarihinden 6 yıl geçtikten sonra satılan ürünün satışından elde edilen gelirinin davacıya ödenmiş olmasının davacının zararını karşılamadığına ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/799 Esas, 2015/1062 Karar sayılı ceza dosyası incelendiğinde, davacının kaçakçılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında Gaziantep 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/604 D.İş sayılı kararı ile 29.05.2012 tarihinde söz konusu 7.690 kg ceviz içi ve 2.000 kg fıstık içine el konulduğu, yapılan yargılama sonucunda davacı hakkında beraat ve el konulan ceviz içi ve fıstık içinin sahibine iadesine, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedellerinin sahibine iadesine karar verildiği, beraat hükmünün 11.07.2018 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının ceviz içi ve fıstık içi mallarına haksız el konulmuş ise de; bilirkişi heyeti raporu doğrultusunda hesaplamanın muhtemel kazanç olarak nitelendirilebilecek tüketici fiyat endeksi üzerinden değil, üretici fiyat endeksi üzerinden ve davacı ürünlerin A kalite ürünler olduğunu iddia etmiş ise de bu durumu ispatlayamadığından en uygun fiyat üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle bilirkişi raporu dikkate alınarak elkonulan malların rayiç değerinin elkoyma tarihinde 86.447,80 TL olduğu, elkoyma tarihinden itibaren 24.05.2019 tarihine kadar tasfiye bedeli ve faiz miktarı olarak toplamda 154.701,36 TL'nin tasfiye alacaklılarına ödendiği, elkoyma tarihinden itibaren son tasfiye bedeli ve faiz ödemesinin yapıldığı tarihe kadar işleyecek yasal faiz miktarı eklendiğinde dahi toplam miktarın ödenen tasfiye bedeli ve faiz miktarının altında kaldığı bu nedenle davacının haksız elkoyma nedeniyle maddi bir zararının bulunmadığı belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası kapsamında düzenlenen el koyma ve el konulan ceviz içi ve fıstık içinin satışına ilişkin evrakların Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi, 2-Davacıya ait el konulan ceviz içi ve fıstık içinin Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/764 Değişik iş numaralı ve 14.06.2012 tarihli tasfiye kararının ardından Gümrük Müdürlüğünce satış işleminin ne zaman ve nasıl yapıldığı, tasfiye işlemi sonrası tasfiye bedelinin ana para ve faiz kısımlarının ne kadar olduğunun ve tasfiye bedelinin tasfiye alacaklısı olarak kime ödendiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilip, davacıya ait el konulan malların dosya içerisinde yer alan kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve soruşturma dosyasında yer alan söz konusu malların niteliğini belirten belgelerde dikkate alınarak el koyma tarihindeki piyasa fiyatının bilirkişi marifetiyle tespit edilerek piyasa fiyatı üzerinden hesaplanan bedel ile tasfiye sonucu elde edilen satış bedeli (faizi hariç) arasında fark bulunması halinde bu bedelin maddi tazminat olarak ödenmesine, ayrıca el konulan ürünün tasfiye edilmesi sonucu davacı tarafa ödenen tasfiye bedeli var ise tasfiye bedelinin (sadece ana para) düşülerek talep uyarınca el koyma anından itibaren yasal faizi ile birlikte tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi, Kabule göre de; mahkemenin gerekçesinde en uygun fiyat üzerinden bilirkişi raporu dikkate alınarak el konulan malların rayiç değerinin el koyma tarihinde 86.447,80 TL olduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilse de, el konulan ürünün antep fıstığı değil antep fıstığı içi olduğu ve iki ürünün birim fiyatları arasında fark olduğu, bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere 86.447,80 TL toplam tutarın ceviz içi ve antep fıstığına ait olduğu, antep fıstığı içinin daha fazla fiyatlı bir ürün olduğu, ceviz içi ve antep fıstığı içi için tespit edilen en düşük fiyatın bilirkişi rapaorunda 132.280,00 TL olduğu anlaşılmakla eksik araştırma ile hüküm kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.