Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1599 E. 2026/4857 K. – Özel Hayatın
Konu: Özel Hayatın Gizliliğini İhlal
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/1599
- Karar No
- 2026/4857
- Karar Tarihi
- Konu
- Özel Hayatın Gizliliğini İhlal
MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/1395 E., 2023/2252 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde; bozma kararı üzerine, İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2-1.cümle, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, katılana ait müstehcen görüntüleri katılanın eşine gönderdiği iddiasına konu olayda, sanığın müdafi huzurunda alınmayan soruşturma beyanında ikrarda bulunduğu anlaşılmış ise de kovuşturma evresinde suçlamayı kabul etmediği, katılanın ve eşinin soyut beyanları dışında delil bulunmadığı gerekçeleriyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, katılan ve tanık eşinin tüm aşamalarda ve birbirini destekler şekilde sanığın suça konu fotoğrafları katılanın eşi olan tanığa gönderdiğini beyan ettikleri, nitekim sanığın da soruşturma evresinde alınan 03.06.2021 tarihli ifadesinde, katılan ile çekilmiş olduğu iki adet müstehcen fotoğrafı katılanın eşi tanık ...'ın telefonuna gönderdiğini beyan ettiği, sanığın bu beyanı ile katılanın ve tanığın beyanının uyumlu olup kanaate ulaşmak için yeterli delil niteliğinde olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/2-1. cümlesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.05.2026 tarihinde karar verildi.