Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/993 E. 2026/4559 K. – Müstehcenlik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/427 E., 2022/373 K. SUÇ : Müstehcenlik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay 4. Ceza Dairesince 24.02.2021 tarihinde müstehcenlik ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilmesi üzerine Yerel Mahkemece sanığın müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 226/5, 62/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; bir nedene dayanmayan temyiz iradesinden ibarettir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun unsurlarının oluşmadığına ve sübut bulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda; sanığın, yaşı küçük katılana ait çıplak fotoğrafları katılanın kullanımındaki Facebook hesabından ele geçirerek, Facebook üzerinden katılanın akrabaları ile yaşı küçük arkadaşlarına gönderdiğinin kabulüyle eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 226/3-2.cümlesi ile aynı Kanun’un 226/5. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçlarını oluşturduğu, ancak işlediği bir fiille birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdiğinden, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK’nın 226/5. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteklerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2026 tarihinde karar verildi.