Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/83 E. 2026/4580 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2490 E., 2022/1462 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1 ve 53/6. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılan ... vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebebi; sanık hakkında takdiri indirim uygulanmayarak üst sınırdan cezalandırılmasına ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; olay mahalinde keşif yapılmadan, kaza tespit tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri dinlenilmeden, dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve deliller tamamen toplanmadan eksik inceleme ile oluşa etki eden kusuru bulunmayan sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 25.10.2018 tarihinde saat 20:40 sıralarında gece vakti, havanın açık, asfalt zeminin kuru, aydınlatması olmayan, orta refüjle bölünmüş, düz, eğimsiz, meskun mahal dışı bölünmüş yolda sanık ...'nun sevk ve idaresindeki kamyon ve ona bağlı ... plakalı çekici ile seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek sol tarafta bulunan korkuluğa çarptığı ve aracına takılı olan yarı römorkun çeki demirinden çıkarak devrildiği ve yolu tamamen kapattığı, bu sırada aynı yolda seyretmekte olan ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobilin yarı römorka çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, aynı otomobilde yolcu olarak bulunan ...'in ise öldüğü olayda; 05.11.2018 tarihli bilirkişi raporu ve 17.12.2018 tarihli Ankara Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinin raporuna göre, sanığın sevk ve idare hatasıyla direksiyon hakimiyetini kaybederek sol tarafta bulunan korkuluğa çarpması sonucunda kamyona takılı olan yarı römorkun çeki demirinden çıkarak devrildiği ve yolu önlemsizce kapatması sonucunda meydana gelen kazada asli kusurlu; katılan ...'un ise, idaresindeki araç ile yolda seyiri sırasında yolu kapatan yarı römorka çarpması nedeniyle oluşa etken kural ihlali bulunmadığından kusursuz olduğu tespit edilerek İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada tam ve asli kusurlu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde ve kusur izafesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak tam ve asli kusurlu olan sanık hakkında meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, temel cezada alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle sanık hakkında yeniden mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonla yaptığı göz önüne alındığında Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Sürücü Belgelerinin Sınıfları" başlıklı 75. maddesi uyarınca kamyon kullanacaklara verilen (C) sınıfı ile sınırlı olarak sanığın sürücü belgesinin geri alınması yerine, 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin amacına aykırı şekilde sanığa ait sürücü belgesinin sınıfının belirtilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği, hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına dair (5) numaralı bölümündeki ''Sanığa ait'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''(C) sınıfı'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2026 tarihinde karar verildi.