Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/6272 E. 2024/5522 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/379E., 2016/222 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Beraat İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2019/10346 Esas, 2023/3222 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.10.2023 tarihli ve KD-2016/253841 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Temyiz süresi katılan kurum vekili duruşmada hazır bulunduğundan tebliğ değil, tefhim ile başlayacaktır. Katılan vekilinin ibraz etmiş olduğu istirahat raporunun geçerliliği hususunda bir iddia ve şüphe bulunmamaktadır. Yüksek Dairenizce "... katılan kurum için temyiz süresinin 15.04.2016 tarihi ile başlıyor olması dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz süresi içerisinde raporlu olmasının kurumun temyiz süresine etkisi olmadığı ..." değerlendirmeye konu edilerek başvurunun süreden reddine karar verilmiştir. Ancak, hüküm duruşmada hazır olan kurum vekilinin yüzüne karşı verilmiş olup, katılan vekilinin duruşmaya katılmadığı ve temyiz süresinin tebliğ ile başlayacağı bir durumda, bu husus değerlendirmeye konu edilebilir ise de yargılamanın tüm duruşmalarına katılan kurum vekili yönünden, hükmün yüze karşı verildiği de nazara alındığında, temyiz süresi içerisinde almış olduğu resmi istirahat raporuna göre, raporun son günü vermiş olduğu eski hale getirme ve temyiz talepli dilekçesinin süresinde kabul edilerek, sanık hakkındaki hükmün esastan incelemeye konu edilmesi gerektiği talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusundaki nedenle sınırlı olarak yapılan incelemede; Katılan kurum vekilinin temyiz süresi içerisinde almış olduğu resmi istirahat raporunun son günü vermiş olduğu eski hale getirme ve temyiz talepli dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay (12). Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2019/10346 Esas, 2023/3222 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 13.11.2015 tarihli savunma tarihi olup anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 13.11.2023 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde karar verildi.