Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5936 E. 2024/2759 K. – Trafik Güvenliği

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/424 Esas, 2021/854 Karar HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3, 58/6 ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddeleri gereğince 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2021 tarihli ve 2020/424 esas, 2021/854 karar sayılı kararının 03.11.2022 tarihinde itiraz edilmediğinden kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 94660652-105-48-5575-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2023 tarihli ve KYB- 2023/92440 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2023 tarihli ve KYB- 2023/92440 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklindeki düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede de öngörülen ve takdiri olmayan indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiği anlaşılmakla, Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak 10 ay hapis cezası tayin edildikten sonra, anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle belirlenecek olan 8 ay 10 gün hapis cezası üzerinden 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında yapılacak indirim sonucu 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi yerine, cezanın uygulama sırasında ve hesaplanmasında hata yapılarak 7 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklindeki düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede de öngörülen ve takdiri olmayan indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiği anlaşılmakla, inceleme konusu hükümde Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak 10 ay hapis cezası tayin edildikten sonra, anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle belirlenecek olan 8 ay 10 gün hapis cezası üzerinden 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında yapılacak indirim sonucu 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi yerine, cezanın uygulama sırasında ve hesaplanmasında hata yapılarak 7 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edildiği anlaşılmıştır. 3.Buna göre, sanık hakkında tayin edilen sonuç cezanın, "6 ay 7 gün hapis cezası" olarak hükmedilmesi yerine, cezanın uygulama sırasında ve hesaplanmasında hata yapılarak "7 ay 22 gün hapis cezası" şeklinde belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2021 tarihli ve 2020/424 esas, 2021/854 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Hüküm fıkrasının (3) numaralı paragrafı ile (2) numaralı paragraflarının yerlerinin değiştirilmesinden sonra (2) numaralı paragrafta yer alan, "7 ay 22 gün hapis cezası" ibaresinin "8 ay 10 gün hapis cezası" olarak, (3) numaralı paragrafında yer alan "8 ay 10 gün hapis cezası" ibaresinin de, "6 ay 7 gün hapis cezası" olarak değiştirilmesi ile diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.