Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4851 E. 2026/4645 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4851
Karar No
2026/4645
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3775 E., 2023/575 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, bilinçli taksir artırım oranının üst sınırdan uygulanması gerektiğine ve takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğuna, bilirkişi raporlarında belirtilen hız tespiti ve kırmızı ışık ihlali gibi olguların oluşa uygun olmadığına, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, kusur durumuna, ceza miktarına, sanığın sürücü belgesinin geri alınmasının hakkaniyete aykırı olduğuna ve hükmün bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 17.05.2021 tarihinde, saat 12:10 sıralarında, yerleşim yeri içinde, azami hız limitinin 50 km/s olduğu, tek yönlü, 10 metre genişliğinde, üç şeritli, eğimsiz, düz ve kuru asfalt kaplamalı yolda, gündüz vakti ve açık hava şartlarında sanığın, sevk ve idaresindeki otomobil ile 117,6 km/s hız ile seyri sırasında aracının ön kısımları ile yayalara hitap eden sinyalizasyon sisteminin yeşil ışıktan kırmızı ışığa döndüğü durumda kaplamaya giren yayalar ... ve ...'ye çarpması neticesinde ...'in ölümü, ...'nin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğu ve seyir halinde olduğu istikamete hitaben yanmakta olan sarı renkli trafik ışığının kırmızı renge döndüğü anda otomobilini durdurması için yeterli süresinin bulunmasına rağmen aracını durdurmadığı ve çevresini kontrol etmeksizin mahaldeki hız limitinin iki katının üzerindeki hız ile yayalara çarptığı, bu itibarla öngördüğü neticeyi istememesine karşın eylemine devam etmekle bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 85/2. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/4851, K. 2026/4645, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-4851-e-2026-4645-k-08ca36314b6b