Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4622 E. 2025/1976 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1519 E., 2023/327 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 11.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının uyuşturucu ticareti suçundan tutuklanmasının göz ardı edildiği, davacının üzerine atılı suçun en başından uyuşturucu madde kullanımı olarak değerlendirilmesi halinde tutuklanmayacağı, davanın kabul edilmesi, davacı lehine tazminat verilmesine ve temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/265 Esas – 2019/539 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 29.03.2019 - 29.12.2020 tarihleri arasında 641 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda düşme kararı verildiği, düşme kararının 14.01.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen düşme kararının davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan davanın vasıf değiştirerek kanıt durumuna göre sabit görülen eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde satın almak ve bulundurmak kapsamında kaldığı, davacının 01.03.2019 tarihinde işlediği kullanmak üzere uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2019/2857 soruşturma ve 2019/1348 Karar sayılı dosyası üzerinden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, yargılama konusu eylemin de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarih olan 10.03.2020 tarihinden önce işlendiği ve bu eylemin 01.03.2019 tarihli eylem ile birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi nedeniyle, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebinin kabule şayan görülmesi için kişi hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı veya beraat kararı verilmesinin zorunlu olduğu, dolayısıyla davacı hakkında düşme kararı verilmesi nedeniyle davacının tazminat talep etme hakkının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davacı lehine tazminat talebi hakkında yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.