Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/429 E. 2023/1075 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1..Asliye Ceza Mahkemesinin, 03/12/2015 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının delaletiyle ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03/12/2015 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/418 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 04/10/2021 tarihli ve 2020/3928 Esas, 2021/6482 Karar sayılı ilâmıyla; basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/56 Karar sayılı sayılı kararı ile sanık hakkında, basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 102/02/2023 tarihli ve 2023/12661 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi; kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Yerel Mahkemenin Kabulü Sanığın olay günü alkol alarak aracı ile yola çıktığını kabul eden savunması ve bu savunması ile uyumlu kolluk tarafından düzenlenmiş 04/04/2015 tarihli tutanak karşısında, alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek hâlde olmasına rağmen ... kullanarak trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu anlaşılmakla trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, belirtilmiştir. 2.Sanık, aşamalardaki beyanlarında, suçunu kabul etmiştir. 3.Kolluk tarafından alkolmetre ile yapılan ölçüm sonucu sanığın 3.09 promil alkollü olarak trafiğe çıktığı tespit edilmiş olup ölçüme ilişkin alkol raporu (cihaz çıktısı) dosya içerisinde mevcuttur. 4.SanıkTufan Eren'e ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. 03/12/2015 tarihli, sanığın neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi sebebiyle, sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 6 ay hapis cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. Sanığın, Kararın Hukuka Aykırı Olduğuna ilişkin Temyiz Sebebi Yönünden, Olay ve olgular kısmında yer verilen alkol ölçümü sounucunda 3.09 promil alkollü olarak trafiğe çıktığı tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. İlişkin esas mahkemenin kabulü hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle . Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (4) nolu paragrafı hükümden çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi hükmedilen 6 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca infazın 6 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.