Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4175 E. 2026/5182 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1829 E., 2023/396 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53... /6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve (D) sınıfı sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına ilişkin hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın istinaf istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı üzerine, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 25.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine ve (D) sınıfı sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ilişkin hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının, sanığın ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve (D) sınıfı sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın üst sınırdan cezalandırılarak, takdiri indirim yapılmaması istemine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın aleyhine soyut beyanlar dışında dosyada başkaca delil bulunmadığına, trafik kazası ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığına ve sanığın kusurunun da bulunmaması nedeniyle beraatine kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 19.04.2018 tarihinde gündüz vakti saat 08.00 sıralarında, açık havada, bölünmüş, 3 şeritli, yol şerit çizgileri bulunan, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimsiz, herhangi bir yol kusurunun bulunmadığı, meskun mahalde, sanık ...'ın idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya ...'ya aracın ön kısımlarıyla çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, yaya ...'nun yaşamını tehlikeye sokacak, vücudunda kemik kırığı oluşacak ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek şekilde yaralandığı, ancak 02.08.2018 tarihinde tedavi gördüğü hastanede öldüğü ve 17.06.2019 tarihli ... Kurumunun raporuna göre ölüm ile trafik kazası arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği olayda, 13.11.2019 tarihli ... İhtisas Dairesinin raporu doğrultusunda sanığın tam ve asli kusurlu olduğu kabul edilerek, bir kişinin ölümünden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kaza tespit tutanağı ile 13.11.2019 tarihli ... İhtisas Dairesinin raporunda, ölen yayanın kusuru yönünden raporlarda çelişki bulunması üzerine aldırılan 30.11.2022 tarihli üç kişilik bilirkişi heyet raporuna göre ölen yayanın ''yüz metre kadar mesafede yaya geçidi veya kavşak bulunmayan yerlerde yayalar, taşıt trafiği için bir engel teşkil etmemek şartı ile ve yolu kontrol ederek kendi güvenliklerini sağladıktan sonra en kısa doğrultuda ve en kısa zamanda taşıt yolunu geçebilirler" kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu; sanığın ise asli kusurlu olduğu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2026 tarihinde karar verildi.