Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2643 E. 2025/768 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1448 E., 2022/1485 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız hükümlülük ve denetimli serbestlikte geçirdiği süre nedeniyle 20.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın 09.11.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 09.11.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının 4.000,00 TL ye indirilmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin cezaevi harcamalarının ve yol masraflarının maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığına ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/47 Esas- 2011/309 Karar sayılı ceza dosyasında davacının resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, davacı hakkındaki hükmün 29.06.2015 tarihinde kesinleştiği, 09.11.2015 tarihinde cezaevine girişi yapılarak cezanın infazına başlandığı, 16.12.2015 tarihinde Ordu İnfaz Hakimliğinin 2015/11890 sayılı kararı ile koşullu salıverme tarihi olan 16.12.2016 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine karar verildiği, davacı vekilinin yargılamanın yenilenmesi ve infazın durdurulması talebinin Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 tarih ve 2016/901 D. iş sayılı kararı ile kabulüne karar verildiği, yeniden yargılama neticesinde Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/21 Esas- 2017/282 Karar sayılı ceza dosyasında davacı hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükmü verildiği, beraat hükmünün 01.11.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, davacının cezaevine giriş tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, mahkumiyet hükmünü 09.11.2015- 16.12.2015 tarihleri arasında 37 gün cezaevinde infaz ettiği ve bu sürenin mahsuba konu yapılmadığı, kamu görevlisi olan davacı bakımından yoksun kaldığı mali ve özlük haklarının idarece ödenmesine karar verildiğinden ve bu kararın 13.05.2019 tarihinde kesinleştiğinden maddi tazminat koşullarının oluşmadığı ancak manevi tazminat yönünden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından manevi tazminat miktarı yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.