Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2323 E. 2023/3341 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/503 E., 2021/506 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması Ankara 37.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2019/503 Esas, 2021/506 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 25.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 29.12.2022 tarihli ve 94660652-105-06-15876-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/2324 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/2324 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26/04/2019 tarihli ve 2019/63426 soruşturma, 2019/23330 esas, 2019/16333 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2021 tarihli kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2019 tarihli ve 2019/63444 soruşturma, 2019/20548 esas, 2019/14476 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2021 tarihli ve 2019/468 esas, 2021/195 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası; “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir.” Şeklinde düzenlenmiştir. 3. İncelenen dosyaların içeriğine göre; sanığın 22.11.2018 tarihinde idaresindeki ... ile gece vakti seyir halinde iken maddi hasarlı trafik kazasına karıştığı, yapılan alkol muayenesine göre 3.11 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2019 tarihli ve 2019/63426 soruşturma, 2019/23330 esas, 2019/16333 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten hükmedilen 9 ay hapis cezasının, itiraz edilmeksizin 25.06.2021 tarihinde kesinleştiği, ancak aynı eylem nedeniyle, daha önceden Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.04.2019 tarihli ve 2019/63444 soruşturma, 2019/20548 esas, 2019/14476 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Ankara 29.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/468 esas, 2021/195 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 16.04.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 4. Aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında ikinci kez ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2019/503 Esas, 2021/506 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlü hakkında cezanın kaldırılmasını gerektirdiğinden; Sanık hakkındaki kararın, hüküm fıkrasının, “1-Sanık hakkında aynı fiili nedeniyle daha önceden açılmış bir dava ve verilmiş bir karar bulunduğu anlaşıldığından, ikinci defa açılan davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince reddine, 4.Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesine; müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.