Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9887 E. 2026/5895 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/4057 E., 2022/1394 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk, arama, el koyma, Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilme, Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmama nedeniyle 160.000,00 TL maddi ve 960.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine yönelik talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; verilen kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğu, temyiz incelenmesinde bozulmasına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince "..davacının gözaltına alınması, tutuklanması, davacının ikametinde haksız arama yapılması suretiyle maddi zarara uğradığı ve manevi tazminat talebini içeren talebine istinaden görülen yargılama esnasında Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinin cevabi yazısından 2017/216 esasında devam eden davacı hakkındaki kovuşturma, kovuşturmaya dayanak soruşturma ve tüm yargılama esnasında belirtilen koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talep edilmiş ise de; her ne kadar davacı hakkında mezkur kovuşturma esnasında belirtildiği ve UYAP kayıtlarından anlaşıldığı üzere 14/05/2019 tarihinde davacı ... hakkında beraat kararı verildiğinin görüldüğü, ancak yine cevabi yazılardan ve yapılan UYAP sorgulamasından verilen beraat kararının henüz kesinleşmeyip istinaf aşamasında olduğunun anlaşıldığı, 5271 sayılı kanunda açıkça belirtildiği üzere;'' Tazminat isteminin koşulları Madde 142 – (1) Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir. '' hükmü gereği kesinleşmemiş yani halen derdest olan kovuşturma esnasında ilk derece mahkemesinin verdiği beraat kararına istinaden talepte bulunulduğunun tespit edildiği, bu başlık altında belirtilen tazminat taleplerinin ancak kesinleşmiş karar veya hükme istinaden talep hakkı verdiği, dolayısı ile davacının şartları oluşmaksızın tazminat talebinde bulunduğu anlaşıldığından" gerekçesiyle yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1- UYAP üzerinden yapılan incelemede; davacı hakkında Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme suçundan 16.07.2017 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, takipsizlik kararı verilen bu suçla birlikte soruşturma işlemine ve koruma tedbirlerine konu edilen silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından davacı hakkında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2025 tarihli ve 2022/59 Esas, 2025/503 karar sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, hükmün 16.09.2025 tarihinde kesinleştiği, bu şekilde anılan kararın kesinleştiği anlaşılmakla davanın esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- 5271 sayılı Kanunun tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde; "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde" bulunulabileceği hükme bağlanmıştır. Davacının dava dilekçesinde ayrıca CMK'nın 141/1-a, b, i, j bentlerine dayanarak da tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacının belirtilen kanun maddelerine dayanarak tazminat talebi ile ilgili olarak asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmadığı, zira bu hususa ilişkin tazminat taleplerinin asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı olmadığından davacının talepleri hakkında ilgili delillerin toplanarak gerekçeli kararda CMK'nın 141/1-a,b,i ve j bentlerinde belirtilen koşulların oluşup oluşmadığına ilişkin her bir talep yönünden gerekçelendirme yapılmadan eksik araştırma ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

10.06.2026 tarihinde karar verildi.