Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9333 E. 2025/1224 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/855 E. - 2022/1667 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin, o yer Cumhuriyet savcılarının ve üst Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, taşınmazı olması gereken haline getirdiğine, suça konu yerin sit alanında kaldığını bilmediğine, bilirkişi raporunu kabul etmediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, 3. derece doğal sit alanında kalan araziden iş makinesi ile toprak çıkarıp yine arazide bulunan çukuru doldurmak suretiyle tarım arazisine dönüştürdüğü iddiasıyla dava açıldığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında, arazideki çöpleri temizleyerek iş makinesi kiralayıp dolgu yaptırdığını, amacının çay bahçesi yapmak olduğunu, taşınmazın sit alanında kaldığını bilmediğini beyan ettiği, ilk derece mahkemesince yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda, suça konu taşınmazlarda yapılan kazı eylemi ve hafriyat işlerinin inşai ve fizik müdahale kapsamında olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. İlk derece mahkemesince, sanığın suç işleme kastı bulunmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin, o yer Cumhuriyet savcılarının ve üst Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın suça konu yerin sit alanında kaldığını bilmediğine dair savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu yerin sit alanı olduğunu bilmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, taşınmazın sit alanı olarak tescil edildiğine ilişkin kurul kararı ile taşınmazın bağlı bulunduğu ilgili kaymakamlık, belediye ve muhtarlıktan kurul kararının ilanına ilişkin tutanaklar araştırılarak, suç tarihinden önce kurul kararının ilan edilip edilmediği hususu tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2025 tarihinde karar verildi.