Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9315 E. 2023/2700 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/9315
Karar No
2023/2700
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/284 E., 2022/328 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 11.08.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili hakkında yasal olmayan toplu silah ticareti suçlamasıyla gözaltına alındığını, bu gözaltı neticesi sorguya sevk edildiğini ve 21.10.2013 tarihinde tutuklandığını,10.02.2014 tarihine kadar tutuklu kaldığını, 04.09.2014 tarihinde beraat kararı verildiğini, müvekkilinin tutuklu kaldığı süre içerisinde sahibi olduğu restoran kapanmak zorunda kaldığını, evinin düzeninin bozulduğunu, giyim eşyaları dahil tüm özel eşyasının dağıldığını, aile düzeninin bozulduğunu, maddi yönden tüm birikimleri erişim, savunması için ciddi bir avukatlık ücreti ödediğini, saygın bir işadamı olan müvekkilinin toplum içinde düşmüş olduğu durum, boynuna asılan "suçlu" yaftası ve sair hususların müvekkilini ciddi bir elem, keder ve üzüntüye boğduğunu, bu sebeplerle tutuklu kaldığı süre için 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi itibariyle davalı kurumdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesinitalep etmiş etmiştir. 2. Davalı vekili 05.11.2015 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresi içinde açılıp açılmadığının tespitinin yapılmasını, süresi içinde açılmamış ise davanın usulden reddini, tutuklamaya neden olan suça göre sanığın gözaltına alınmasının yasa gereği ve toplum asayişi için zorunlu olduğunu, devletin olayda kusurunun olmadığını, maddi ve manevi tazminat taleplerinin yersiz olduğunu, maddi manevi tazminat miktarının mücerret olup zarara uğranılan miktarın somut delillerle açıklanması gerektiğini, aynı konuda dava açılıp açılmadığının araştırılmasını, manevi tazminat taleplerinin de dayanaktan yoksun olduğunu ve reddine karar verilmesini talep etmiştir. 3. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/470 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararı ile tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.056,00 TL maddi, 4.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. 4. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/470 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2021/1873 Esas, 2022/3945 Karar sayılı ilâmıyla; "Davacı hakkında düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihleri ceza infaz kurumundan sorularak infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, " Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır. 6. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/284 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararı ile tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.056,00 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. 7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.11.2022 tarihli, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri 1.Tazminat isteme koşullarının oluşmadığına, 2.Sair nedenlere, ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; Yerel Mahkemenin Kabulü Dosyada toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde mahkemece verilen 31/03/2016 tarih ve 2015/384 esas 2016/104 karar sayılı ilamda da detaylı şekilde kabul edildiği ve anlatıldığı hali ile usul ve yasaya uygun Yargıtay ilamında belirtilen eksiklikler ikmal edilmiş, dosya bilirkişiye tevdi edilmiş, 27/03/2023 tarihli rapor içeriği ile Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği üzere, davacının cezaevinde iken emekli edildiği, tutuklu olmasa idi emekli iken başka bir işte çalışabileceği gözönünde bulundurularak davacının emekli aylığı almaya başladığı 15/09/2012 ile tahliye tarihi olan 19/06/2014 tarihleri arasında 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret üzerinden hesaplanan 17.106,37 TL maddi kaybının bulunduğu kabul edilmiş ve bu miktarın emekli tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davacıya verilmesi gerektiği anlaşılmış, mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek maddi tazminat yönünden davacının 17.107.00 TL'nin davacının emekli aylığı almaya başladığı 15/09/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Yine davacının manevi tazminat talepleri yönünden, davacının tutuklu kaldığı süre, yaptığı görev, sosyal statüsü, tutukluluğun sözkonusu olduğu davanın kamuoyunda meydana getirdiği olumsuz imaj, davacının bu süre zarfında eşinden ve çocuklarından ayrı kalmış olması, kendisinin ve ailesinin yaşadığı manevi acı ve ızdırap ile hak ve nesafet ölçüleri birlikte değerlendirildiğinde davacı için 300.000.00 TL manevi tazminata hükmedilerek bu miktarın da, tutuklama tarihinden tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte Maliye Hazinesinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tazminat davasının dayanağı olan İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/451 Esas – 2014/254 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının izinsiz olarak ateşli silah ve mermileri ülkeye sokma, imal etme, nakletme, satma suçundan 21.10.2013 - 10.02.2014 tarihleri arasında 112 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.09.2014 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunda öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1. Tazminat isteme koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden; 5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 141 inci maddesinin ilgili kısmı şöyledir: "(1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında; ... e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen, ... Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler. ... Bu itibarla kanunda öngörülen yasal şartlar oluştuğundan davanın kısmen kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sair nedenlere ilişkin temyiz sebebi yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedicek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nefaset ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak ve emsal uygulamaların da altında olacak şekilde eksik manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin kısmen kabulü yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/284 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/9315, K. 2023/2700, T. 11.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-9315-e-2023-2700-k-3e785f713d4f