Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/418 E. 2024/206 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/864 E., 2020/1026 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 22.01.2020 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 22.01.2020 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/370 esas sayılı ceza dosyası kapsamında dolandırıcılık suçundan yargılandığını, 08/05/2014 tarih ve 2014/175 Karar sayılı kararı ile beraat ettiğini, atılı suçtan 09.09.2012- 30.10.2012 tarihleri arasında tutuklu kaldığını, denetimli serbestlik kapsamında 1 yıl çalıştığını, maddi ve manevi zararlara uğradığını, haksız tutuklama nedeniyle müvekkilinin 200.000 TL maddi, 200.000 TL manevi tazminata hükmedilerek tutuklama tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacı müvekkiline verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine, mahkeme masrafları ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. 3. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2020/85 Esas, 2020/201 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. 4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/864 Esas, 2020/1026 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2022 tarihli , temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; Davanın süresinde açıldığına, davacının beraat kararı veya kesinleşmeden haberdar olmadığına, beraat kararına ilişkin tebligatın usulsüz olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkeme gerekçesinde; ''Davacının davayı 22/01/2020 tarihinde açtığı, davacı hakkında beraat kararın 08/05/2014 tarihinde verildiği, kararın ceza dosyasının sanığı olan davacı ...'ın vekaletnameli müdafi Av. Mehmet Nursin Tekin'ie 26/05/2014 tarihinde tebliğ edildiği, kararın kesinleştirme tarihinin 05.06.2014 olduğu, CMK 142 maddesinde "...her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir " denilmek suretiyle (" her halde" denilmiş olduğundan) davanın, ceza kararının kesinleştirme tarihinden en geç 1 yıl içinde açılmasını gerektiğini öngörüldüğü, kesinleşmiş gerekçeli karar tebliğ olunmamış olsa dahi bu davanın kesinleşme tarihinde itibaren en geç bir yıl içinde açılabileceğinin düzenlendiği, her ne kadar kesinleşme şerhli gerekçeli karar davacıya tebliğ edilmemiş ise de beraat kararın kesinleştirme işleminin yapılması ile uzun dava süresi olan bir yıllık sürenin başlayacağının kabulü gerektiği aksi halde kanun maddesindeki " herhalde" denilmesinin anlamının kalmayacağı, kanun koyucu "her halde " demek suretiyle tazminat davalarının belli bir sürede açılmasını öngördüğü, tazminat hakkının şahsi talep edilebilir bir hak olması sebebiyle talep hakkının belli bir süre ile sınırlanmasının hukuka aykırı olmayacağı, aksinin düşünüldüğünde bu davanın her zaman yani 5 yıl, 10 yıl sonrada açılabileceğinin kabulü gerekeceği, dolaysıyla CMK 141 vd maddelerine göre açılacak davanın en son 05.06.2015 tarihine kadar açılması gerekirken çok sonraki bir tarih olan 22/01/2020 tarihinde açıldığından ve davanın kanuni sürede açılmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.'' denilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır. IV. GEREKÇE 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1 inci maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/370 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonunda (sanığın ve müdafiinin yokluğunda) beraatine karar verildiği, beraat kararında CMK'nın 141 inci maddesine göre ihtar yapıldığı, söz konusu gerekçeli kararın dosyada sanık ...'ın (davacının) vekaletmeli müdafii olan Av. Mehmet Nursin Tekin'e 26.05.2014 tarihinde tebliğ edildiği, kararın 05.06.2014 tarihinde kesinleştiği, davanın hak düşürücü 1 yıllık süreden sonra 22.01.2020 tarihinde açıldığı anlaşıldığından süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/864 Esas, 2020/1026 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.