Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8375 E. 2025/5747 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/518 E., 2022/398 K. SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesinin güvenlik tedbirine ilişkin hatalı kararının düzeltilmesi gerektiğinin kabulüyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/5. madde ve fıkrasındaki güvenlik tedbiri uygulanmış olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2017 tarihli ve 2015/1233 Esas, 2017/459 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, gerek bir mahkumiyete ek gerek bağımsız olarak hükmedilen güvenlik tedbirleri, kesin nitelikteki hükümlere de her yönüyle temyiz edilebilirlik niteliği kazandıracağı gözetildiğinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 137/1-b, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasına "TCK'nın 53/5 maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısı olan 1 YIL 3 AY süre ile memuriyet hak ve yetkisinin kullanılmasından YASAKLANMASINA." ibaresinin eklenmesi suretiyle sanık müdafiinin ve katılanın istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın suç işleme kastı olmadığı halde sanık hakkında mahkumiyete karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suça konu evrakı tutanak tutmak suretiyle hastane yönetimine verdiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; özel bir hastanede doktor olarak çalışan sanığın, kendisi gibi aynı hastanede doktor olarak çalışan katılanın böbrek taşı düşürdüğü gerekçesi ile aynı hastanenin acil servisine müracaat ettiğine dair acil muayene formunu doktor olmasının sağladığı kolaylıktan yararlanarak hemşire olan tanık ...'dan alıp internet ortamında yayınlanmasına neden olmasına konu olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış ancak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinden hüküm fıkrasına "TCK'nın 53/5 maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısı olan 1 YIL 3 AY süre ile memuriyet hak ve yetkisinin kullanılmasından YASAKLANMASINA." ibaresinin eklenmesi suretiyle sanık müdafinin ve katılanın istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanık hakkında Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.03.2019 tarihli ve 2019/549 Esas, 2019/521 İddianame Numaralı iddianame ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasının talep edilmesi nedeniyle sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması sırasında 5271 sayılı CMK'nın 226/2. Maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmasına gerek bulunmadığından Tebliğname'deki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın özel hastane de doktor olarak çalıştığı ve memur olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53/5. Maddesi gereğince mesleğini icra etmekten yasaklanması yerine, yazılı şekilde memuriyet hak ve yetkisinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1 maddesi gereği hüküm fıkrasındaki "memuriyet hak ve yetkisinin kullanılmasından" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "mesleğini icra etmekten" eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2025 tarihinde karar verildi