Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7744 E. 2025/6045 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/7744
Karar No
2025/6045
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1887 E., 2022/2547 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Kısmen kabul TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 303.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 33.402,73 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak 33.402,73 TL maddi tazminatın 771,85 TL'sinin 22.02.2010 tarihinden itibaren, 1.915,28 TL'sinin 05.04.2010 tarihinden itibaren, 30.715,60 TL'sinin 11.02.2011 tarihinden itibaren ve 160.000 TL manevi tazminatın 4.644,74 TL'sinin 22.02.2010 tarihinden itibaren, 11.489,62 TL'sinin 05.04.2010 tarihinden itibaren, 143.864,71 TL'sinin 11.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesine ilişkin karara yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 21.02.2022 tarihli bozma kararı üzerine, dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesince davanın maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı 22.02.2010 – 01.04.2010 tarihleri arası için net asgari ücret üzerinden hesaplanan 720,71 TL'nin 25.02.2010 tutuklama tarihinden itibaren yasal faiziyle; tutuklu kaldığı 05.04.2010 – 08.07.2010 tarihleri arası için net asgari ücret üzerinden hesaplanan 1.788,12 TL'nin 05.04.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle; 11.02.2011 – 19.06.2014 tarihleri arası için net asgari ücret üzerinden hesaplanan 29.721,77 TL'nin 11.02.2011 tarihinden, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı 22.02.2010 – 01.04.2010 tarihleri arası için 9.000 TL'nin 25.02.2010 tutuklama tarihinden itibaren yasal faiziyle; tutuklu kaldığı 05.04.2010 – 08.07.2010 tarihleri arası için 26.000 TL'nin 05.04.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle; 11.02.2011 – 19.06.2014 tarihleri arası için 360.000 TL'nin 11.02.2011 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davanın yasal süresinde açılmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU Bölge Adliye Mahkemesince Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/188 Esas – 2015/143 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekilleri Heyetini cebren ıskat veya vazife görmekten cebren men etmeye teşebbüs suçundan 22.02.2010 – 01.04.2010 tarihleri arasında 38 gün gözaltında ve tutuklu, 05.04.2010 – 08.07.2010 tarihleri arasında 94 gün tutuklu ve 11.02.2011 – 19.06.2014 tarihleri arasında 1224 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.06.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/7744, K. 2025/6045, T. 07.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-7744-e-2025-6045-k-99717523fffd