Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/756 E. 2025/6065 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/756
Karar No
2025/6065
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/295 E., 2020/244 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, el koyma nedeniyle 3.000.000,00 TL maddi, 3.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faiz talebinin kısmen kabulü ile 4.182,34 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının vekalet zararının maddi tazminat kapsamında verilmemesi gerektiğinden maddi tazminatın 542,34 TL olması gerektiği, manevi tazminatın fazla olduğundan 750,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminatın müvekkilinin zararını karşılamadığını, mal varlığı tedbirleri ile diğer güvenlik tedbirleri nedeniyle tazminata hükmolunması gerektiğini, hükmedilen tazminatların eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; kararın usule, yasaya, yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu, tazminat koşullarının oluşmadığını, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/93 Esas, 2018/483 Karar sayılı ceza dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 10.08.2016 - 16.08.2016 tarihleri arasında 6 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 11.05.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asıla tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, davacının, gözaltı sürecinde mal varlığına tedbir konulduğu, şirket hesapları ve kendi hesaplarının bloke edildiği, blokeler çözülmüş ise de mal varlığı tedbiri ve yurt dışı çıkış yasağı devam ettiği ve ciddi zarara uğradığı, maddi zararı olduğu iddia edilmiş ise de iddia edilen zarara ilişkin dosyaya herhangi bir belge sunulmadığı ve zararın delillendirilmediği anlaşılmakla bu yöndeki maddi tazminat talebinin reddi gerektiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.07.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/756, K. 2025/6065, T. 07.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-756-e-2025-6065-k-7db46ae6c5c4