Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8297 E. 2026/4662 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/8297
- Karar No
- 2026/4662
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/ 3180 E., 2022/ 614 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, arama, el koyma nedeniyle 91.098,97 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 16.193,60 TL maddi ve 75,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminatların yetersiz olduğuna, davacının zararlarını karşılamadığına, beraat edilen dosyada ödenen vekalet ücretinin, davacının gözaltındayken mahrum kaldığı döner sermaye ücretinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesi'nce; tazminat talebinin dayanağı olan Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesi 'nin 2018/499 Esas ve 2019/489 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında; terör örgütüne üye olma suçundan 10.08.2016- 11.08.2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, Bingöl Sulh Ceza Hâkimliği'nin 25/08/2016 tarih ve 2016/1369 Karar sayılı kararı ile davacının tüm mal varlığına el konulduğu, zikredilen kararda maaş hesapları yönünden, son aldığı maaş kadar paranın aylık harcamaları için kullanılmak üzere o ay içerisinde çekilmesine izin verildikten sonra arta kalan miktar üzerinden tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına karar verildiği,11.08.2016- 07.12.2020 tarihleri arasında yurtdışı çıkış yasağı şeklinde adli kontrol uygulandığı, yapılan yargılama sonunda davacının atılı suçtan beraatine karar verildiği, beraat kararının 23.12.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davacının malvarlığına el konulması işlemi sebebiyle davacının banka mevduat hesabına tedbir konulması üzerine davacının mevduat faiz kaybının 16.193,50 TL olduğu tespit edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün maddi tazminata ilişkin kısımın faiz başlangıcının dava tarihi olarak, manevi tazminata ilişkin kısmının ''2000,00 TL '' olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.05.2026 tarihinde karar verildi.