Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4206 E. 2023/2874 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/72 E., 2021/266 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma KARAR : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisindeyken ... kullanma suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/01/2014 tarihli ve 2013/909 esas, 2014/68 sayılı kararının 19/02/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 12/10/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2021 tarihli ve 2020/72 esas, 2021/266 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 29/04/2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06/05/2022 tarihli ve 94660652-105-35-887-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08/06/2022 tarihli ve KYB-2022/71207 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08/06/2022 tarihli ve KYB-2022/71207 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamında bulunan adli sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.Sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/01/2014 tarihli ve 2013/909 esas, 2014/68 sayılı kararının 19/02/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 12/10/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2021 tarihli ve 2020/72 esas, 2021/266 sayılı kararı istinaf edilmeksizin 29/04/2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleşmiştir. 2.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasında "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir. 3.İlgili düzenlemelere göre; Adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında verilen 18 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilemesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2021 tarihli ve 2020/72 esas, 2021/266 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Hüküm fıkrasının (4) numaralı paragrafından sonra gelmek üzere “Sanığa verilen 18 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek TCK'nın 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL'den sanığın neticeten 360 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklindeki paragrafın eklenmesine, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte talep içinde bulunan hak yoksunluğuna ilişkin bölümün de hükümden çıkarılmasına, hükümde yer alan diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023. tarihinde karar verildi.