Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/346 E. 2024/303 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/346
Karar No
2024/303
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/678 E., 2020/1781 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 11.02.2019 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 11.02.2019 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/420 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında 15/04/2009 tarihinde göz altına alındığını, 16.04.2008- 04.08.2009 tutuklu kaldığını, yargılama sonunda beraatine karar verilerek kararın kesinleştiğini, davacının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle maddi ve manevi kayıpları olduğunu, bu sebeple 50.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 150.000,00 TL tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 2. Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır. 3. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/231 Esas, 2019/310 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31.10.2020 tarihli ve 2020/678 Esas, 2020/1781 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ... davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2022 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddi talep edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkeme gerekçesinde; ''Dosya içerisindeki müzekkere cevabına göre 2009 yılı asgari ücret tablosu dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, asgari ücret tablosuna göre Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Asgari Ücret Tespit Komisyonu’nun ilgili dönemlerde 16 yaşından büyükler için belirlediği asgari ücret dikkate alınarak davacının hürriyetinden yoksun kaldığı sürenin kısa olması göz önünde bulundurularak mahkeme heyetince hesaplanan toplam kaybın 2.026,959 TL olduğunun tespit edildiği bu miktardaki maddi tazminatın talep gibi gözaltı tarihi olan 15/04/2009 den itibaren işleyecek yasal faiziyle hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararlarından da anlaşılacağı üzere, manevi tazminatın haksız mahkum olan kişinin sosyal çevresinde itibarının sarsılması, özgürlüğünden yoksun kalınması nedeniyle duyulan elem, ızdırap ve ruhsal sıkıntıların bir ölçüde de olsa giderilmesi amacına yönelik olduğu, uğranılan manevi zararın tümüyle giderilmesinin olanaksız olduğu, bununla birlikte tayin edilecek manevi tazminatın kişinin acı ve ızdıraplarının dindirilmesinde sıkıntılarının azaltılmasında etken olduğu ve bu nedenle tazminata hükmedilirken kişinin cezaevinde kaldığı süre, sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, atılı suçun niteliği, gözaltında kalmanın şahsın üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler nazara alınarak zenginleşme sonucu doğurmayacak bir miktar da olmasına özen gösterilerek takdiren 12.000 TL manevi tazminatın 15/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle hazineden alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.' denilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, maddi tazminata ilişkin bölümünden ''2026,95 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''1952,44 TL'' yazılması, manevi tazminata ilişkin bölümünden ''10.000-TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "4500,00-TL" yazılması, vekalet ücretine ilişkin bölümden "1683,23TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "1056,00- TL" yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Tazminat talebinin dayanağı olan Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesine 2017/420 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 6136 sayılı Yasanın 12/2 nci maddesine muhalefet suçundan 15.04.2009-04.08.2009 tarihleri arasında 111 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 05.12.2018 tarihinde kesinleştiği, bu davanın 11.02.2019 tarihinde açıldığı, gözaltı- tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır. 2. Maddi tazminatın, davacının gözaltında-tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "1934,76 TL yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "1952,44" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. 3. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde 3 nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31.10.2020 tarihli ve 2020/678 Esas, 2020/1781 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/346, K. 2024/303, T. 23.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-346-e-2024-303-k-a9d8ac398ff9