Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/311 E. 2023/5527 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR SAYISI : 2020/2132 E., 2020/2652 K. HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.11.2020 tarihli ve 2020/2132 Esas, 2020/2652 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Davacı vekili 09.10.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Manavgat 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/90 E. 2019/205 K. Sayılı dosyası kapsamında uyuşturucu ticareti yaptığı iddiasıyla yargılanmış ve dava sonunda beraat ettiğini, 26.12.2018 - 13.06.2019 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklulukta kaldığını, müvekkilinin yargılama sırasında kendisini vekalet akdi çerçevesinde bir müdafii ile temsil ettirdiğini ve vekalet ücreti ödediğini, müvekkilinin haksız olarak tutuklu kaldığı dönem için 40.000 TL maddi tazminat ve 40.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 80.000 TL tazminatın gözaltına alındığı tarih olan 26.12.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkile verilmesini beyan etmekle tazminat davası açmıştır.

2.Davalı vekili 29.11.2019 tarihli dilekçesinde özetle; davacı hakkında verilen tedbirin kanuna uygun olduğundan tazminat talep edemeyeceğini, davanın süre yönünden reddi gerektiğini, davanın kabulüne karar verilmesi halinde makul bir miktar verilmesi gerektiğini, davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerine bırakılması gerektiğini, öne sürmüştür.

3.Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarih, 2019/366 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2020/2132 Esas, 2020/2652 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/2132 Esas, 2020/2652 Karar sayılı ek kararı ile davalı vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin süresinde olmadığından dolayı reddine" karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2022 tarihli tebliğnamesi ile davalc vekilinin temyiz talebinin süresinde olmadığından reddi ile verilen ek kararın onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; tazminat esas dosyada ödenen vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında davcıya verilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, müvekkilinin tutuklu kaldığı tüm sürelerin infaz ettiğinden infaz edilmemesi nedeniyle tazminatın eksik hükmedilmesinin hatalı olduğunu, temyizin süresinde olduğunu bu nedenle verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, öne sürmüştür.

III. GEREKÇE Davacı vekilinin yokluğunda verilip 10.10.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 27.10.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/2132 Esas, 2020/2652 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde karar verildi.