Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/305 E. 2023/5681 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/657 E., 2020/1503 K. HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Davacı vekili 07.04.2017 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davacı ... Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/172-2016/197 E.K. Sayılı dosyasında 31.05.2013-03.06.2013 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, 04.06.2013-01.10.2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, hakkında beraat kararı verildiği, verilen kararın 07/04/2016 tarihinde kesinleştiği, davacının haksız tutuklama nedeni ile 50.000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, tutuklu kaldığı tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini, talep etmiştir. 2.Davalı vekili 18.05.2017 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle;davacının zarara uğramasının söz konusu olmadığını, bu nedenle davanın reddinin gerektiğini, davacının talep etmiş olduğu tazminat miktarının fahiş olduğunu belirtmiş, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir. 3.Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.05.2018 tarihli ve 2017/187 Esas, 2018/441 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/657 Esas, 2020/1503 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2022 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin manevi tazminatın eksik olduğundan bozulmasını talep etmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; Davacının haksız gözaltı ve tutuklu kalması nedeniyle işinden yoksun kaldığını, sonrasında da işsiz kaldığından maddi tazminatın eksik olduğunu, kendisi ve ailesinin büyük elem ve ızdırap çektiğinden hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Davacının tazminata esas Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/172 Esas – 2016/197 Karar sayılı dava dosyasında kasten öldürme suçundan yargılandığı, 31.05.2013 – 01.10.2013 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.04.2016 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacının tutuklanmadan önce milli eğitim bakanlığında işçi olduğu, sabit bir işinin bulunduğu, üzerine kayıtlı gayrimenkul bulunmadığı, Adilcevaz Kaymakamlığı Mal Müdürlüğünden gelen yazıya göre davacının vergi kaydının bulunmadığı ayrıca Bitlis Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nden gelen yazıya göre sigorta kaydının bulunduğu belirlenerek 3.263,55 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, maddi tazminatın fazla olduğundan 3.209,82 TL olması gerektiğinden bu kısımların değiştirilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tazminat talebinin esasını oluşturan Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/172 Esas – 2016/197 Karar sayılı dava dosyasında kasten öldürme suçundan yargılandığı, 31.05.2013 – 01.10.2013 tarihleri arasında 123 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.04.2016 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanuna tabi olduğu anlaşımıştır. Davacı Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden 1.Davacının gözaltı ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. Kabule göre de; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edilmesi gerekirken eksik manevi tazminata hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünün (A-2) bendinde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/657 Esas, 2020/1503 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.