Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/258 E. 2025/6487 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/327 E., 2020/1290 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın E sınıfı sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna, ölenin aracında emniyetsiz şekilde duran demir kesme makasının kazanın ölümle sonuçlanmasında etkili olduğuna, tanık ifadesinde sanığın yeşil ışıkta geçtiğini beyan etmesine karşın aksi kabulün dosya kapsamı ile uyuşmadığına, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, mümkün olmaması durumunda alt sınırdan ceza tayin edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın belediye bünyesinde çalışan deneyimli bir otobüs şoförü olması nedeniyle kırmızı ışık ihlali yapmasının sonuçlarını öngörmesine karşın hareketine devam etmek suretiyle eylemini olası kastla gerçekleştirdiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23.09.2019 günü, saat 06.10 sıralarında sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresinde bulunan belediye otobüsü ile orta refüj ile bölünmüş tek yönlü, üç şeritli, 11 metre genişliğinde, asfalt kaplama, gün durumunun alaca karanlık ve görüşün açık olduğu, meskun mahal sınırları içindeki yolda,... İlçesi ... Bulvarı istikametinden gelerek Orgeneral ...Kışlası istikametine dönüş yapmak üzere dönüş yapan araçların kullandığı sol şeritte bir süre bekledikten sonra, düz istikamette devam eden araçlara yeşil ışığın, kendisine kırmızı ışığın yandığı durumda sola dönüş yaparak kavşaktan geçtiği esnada aracının sağ yan kısımlarıyla, seyir istikametine göre yolun sağından ...Bulvarı istikametinden gelip ... Bulvarı istikametine doğru, orta şeritte düz seyreden ve yeşil ışıkta kavşağa giriş yapan sürücü ... sevk ve idaresinde bulunan aracın ön tampon ve kaporta kısımları ile çarpışması sonucu sürücü ...'in ölümüyle sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde kaza tespit tutanağında: kazanın oluşumunda sürücü ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 47/1-b(kırmızı ışık kuralına uymamak) kuralını ihlal ettiğinin, ölen sürücü ...'in ise kural ihlalinin bulunmadığının belirtildiği, 07.10.2019 tarihli trafik bilirkişisi raporunda; sürücü ...'in 2918 sayılı KTK'nın 84/a (kırmızı ışıklı trafik işaretlerinde geçme) ve 47/1-b maddeleri gereğince asli kusurlu olduğu, ölen sürücü ...'in ise 24.70 m fren izi bıraktığı gözetildiğinde aynı Kanun'un 52/1-b(aracının hızını kavşaklara yaklaşırken, yaya geçitlerine girerken azaltmamak) maddesi uyarınca tali kusurlu olduğu yönünde kanaatin belirtildiği, Yerel Mahkemece, sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporu, trafik kazası tespit tutanağı, kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ışıklı kavşakta sola dönüş yaptığı sırada kırmızı ışık ihlali yaparak kazaya sebebiyet vermesi nedeniyle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı bulunmuş, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak asli kusuru ile bir kişinin ölümüne sebep olan sanık bakımından bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle mahkumiyete karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2025 tarihinde karar verildi.