Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7478 E. 2025/2217 K. – Kişisel Verileri
Konu: Kişisel Verilerin Kaydedilmesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/7478
- Karar No
- 2025/2217
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişisel Verilerin Kaydedilmesi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2983 E., 2022/870 K. SUÇ : Kişisel verilerin kaydedilmesi HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili ve katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 135/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "sanığın whatsapp adlı program aracılıyla katılana göğüslerini açtırarak görüşme yaptığı, görüşmeden sonra bunları kaydettiğini beyan ederek başka instagram sayfalarında paylaşacağını belirterek para istemek ve kendisiyle sevgili olmasını istemek şeklinde gerçekleşen eylemlerin şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçlarını oluşturup sanığın tanımlanan eylemlerinde kişisel nitelikte veri bulunmadığı gözetilmeksizin bu suç yönünden sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelerle, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırı olup Yasaya aykırı olup katılan vekili, katılan kurum vekili ve sanığın istinaf başvurusu bu sebeple yerinde görülmüş ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyip CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle 303/1 maddesi kapsamında dairemizin hukuka aykırılığı giderme yetkisinin bulunduğu kanaatine varılmakla; İstinaf kapsamındaki hükmü C bendinde yer alan hukuka aykırı olarak kişisel verileri kaydetmek suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünün tamamının gerekçeleri ile birlikte hükmünden ÇIKARTILMASINA, Yerine; 'Sanık ...'ın hukuka aykırı olarak kişisel verileri kaydetmek suçunun unsurları ile oluşmaması nedeniyle CMK 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE'" dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz istemleri, sanığın müsnet suçu işlediğinin sabit olduğu, cezalandırılmasına karar verilmesinin gerektiği, eksik araştırma sonucunda karar verildiği, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın internet üzerinden tanıştığı sanık ile yapmış oldukları görüntülü görüşme sırasında görüşmenin kaydını alan sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 135/1. maddesindeki kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın eyleminin kişisel veri niteliğinde olmayıp özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık hakkında cezalandırılmasına karar verilmiş olduğundan kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca "yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması" gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.