Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1586 E. 2024/6175 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1314 E., 2020/3489 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız disiplin hapsi nedeniyle 2.130,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 139,72 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, tazminat miktarlarının yüksek olduğuna ve reddedilen kısım için vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2006/5021 Esas, 2007/58 Karar sayılı dosyasında davacının, usulüne uygun ödeme emrine rağmen mal beyanında bulunmadığı, takip konusu borcu ödemediği ve mahallinde borca yeter miktarda haciz yapılamaması nedenleriyle İİK 337/1. Maddesine göre 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılması karar verildiği, davacının 12.11.2007-22.11.2007 tarihleri arasında 10 gün ceza evinde kaldığı, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Dosya arasında bulunan Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/30 Esas, 2009/150 Karar sayılı kararı incelendiğinde ve UYAP üzerinden yapılan sorgulama sonucunda; davacının aynı konuya ilişkin talebine yönelik Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/30 Esas, 2009/150 Karar sayılı dosyası ile tazminat davasının açıldığı, bu dosyada davacı hakkında maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verildiği, kararın Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 10.06.2010 tarihli ve 2010/2793 Esas, 2010/4213 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği ve bu nedenle mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.