Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1153 E. 2025/4910 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/1153
- Karar No
- 2025/4910
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1381 E., 2020/3393 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 17.06.2019 HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Davacı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, gözaltında kaldığı sürede öğretmen olan davacının ek ders ücreti kayıplarının muhtemel zarar kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve muhtemel zararların maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği, ceza davasında temsil edilmek üzere ödenen vekalet ücretinin de maddi tazminat kapsamına dahil edilmeyeceğinden bahisle maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulü ile 1.200,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; gözaltına alınmadan önce müdür yardımcısı olarak görev yapmakta iken sonraki süreç öğretmen olarak görevlendirilmesi nedeniyle mağdur olduğuna, ek ders, nöbet ücreti ve diğer ek ödemelerden mahrum kaldığına, ceza davasında temsil edilmek üzere ödenen vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması gerektiğine, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/256 Esas ve 2019/124 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.12.2016-07.01.2017 tarihleri arasında 9 gün gözaltında kaldığı, sorgusunun ardından hakkında adli kontrol hükümleri uygulanmak suretiyle serbest bırakıldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 25.03.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2025 tarihinde karar verildi.