Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9682 E. 2025/7501 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1330 E., 2019/1370 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile CMK' nun 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; olay tarihinde sanığın izinli olduğuna, sorumlu tutulamayacağına, eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna, kusur durumuna, ölenin ağır derecede kusurlu olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ölen ...'un, Niğde ili Merkez ... Mahallesi ... üzeri ... Sokakta inşaatı devam eden ... A.Ş'ye ait 16 katlı ... Kule İnşaatının 5. katında mantoloma işini yaparken aralarında 50 cm açık bulunan iki iskele platformundan diğerine geçmeye çalıştığı sırada kelepçenin kopması üzerine dengesini kaybederek inşaatın önündeki toprak zemin üzerine düşmesi sonucu kaldırıldığı ... Devlet Hastanesinde kafa travmasına bağlı gelişen beyin kanaması nedeniyle hayatını kaybettiği olayda, sanığın ölenin işe giriş tarihinden olayın meydana geldiği tarihe kadar izinli bulunduğu, sanığa kusur atfedilemeyeceği gerekçesiyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın izin durumunun kusur durumuna etkili olup olmayacağı hususunda ek rapor tanzim edilmesi istenmiş, bilirkişi heyetinin 10.11.2018 tarihli raporu ile "kazaya konu iskelenin kurulmasında veya kurulduktan sonraki dönemde kullanılması sırasında izinli olmayan şantiye şefi olan sanık ...'nin kontrol ve denetim noktasında yetersiz kaldığı, diğer temyiz dışı sanık ... ile birlikte asli kusurlu olduğu'' şeklinde görüş bildirildiği, Dairece rapor olayın oluşuna uygun bulunarak, sanık ... hakkında taksirle bir kişiyi öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinde yer alan hapis ihtaratına hükümde yer verilmemesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.