Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9361 E. 2025/333 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2927 E., 2020/436 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının İzmir 4 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce 27.04.2017 gününden beri tutuklu-hükümözlü olarak bulunduğunu, koğuşun mevcudunun 22-26 kişi arasında olduğunu, ancak normal şartlarda koğuşların yapılış mevcudunun 10 kişilik olduğunu, cezaevinde olduğu tarihten beri yerde yattığını, koğuşlarda tuvalet ve banyonun birer tane olması nedeni ile; temizlik ihtiyaçlarını gidermede büyük sıkıntılar yaşadığını, koğuş avlusunun küçük olması ve koğuş mevcudunun fazla olmasından dolayı yürüyüş ve spor yapma imkanının ortadan kalktığını, koğuşunda uyuşturucu suçundan tutuklu kişiler bulunduğunu, bu kişilerin daha önceki mesleğinin polis olduklarını öğrenmeleri üzerine, şahsına hakaretlerde bulunduklarını, tutuklu-hükümözlü bulunduğu bu süre içerisinde yapılan haksızlıklar, çifte standartlar ve kısıtlamaların ruh halini ve psikolojisini altüst ettiğini bildirerek, 400.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; tutuklu-hükümlü kaldığı süre içerisinde hak ihlallerine maruz kaldığına, dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının dilekçesinde belirttiği hususların ceza infaz kurumunca yapılan idari işlemlere yönelik olduğu, CMK'nun 141. maddesinde tazminata hak kazanabilmek için ön koşulun "soruşturma ve kovuşturma aşamasında" yapılan ve madde metninde sayılan halleri içermesi gerektiği, ceza infaz kurumunda yapılan işlemlerin adli bir işlem olmadığı ve davacının fetö terör örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, davanın beraatle sonuçlanmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.