Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9143 E. 2025/6636 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1975 E., 2020/597 K. ... SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan “12.000,00 TL" adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik katılanlar vekilinin sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uygulanarak, bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine dair temyizinin niteliği karşısında hükmün katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden incelenmesinin mümkün olduğu anlaşılmıştır. Sanık müdafinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/4. Maddeleri gereğince 12000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılasına ilişkin karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararına ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/2-c maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/4. maddeleri uyarınca 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; alkollü şekilde araç kullanarak kazaya neden olan sanığın eyleminde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, TCK'nın 53/6. Maddesi uygulanarak sanığın ehliyetinin geri alınması gerektiğine ve tek bir vekalet ücreti yerine ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından ve sanığın trafik kazasında illiyet bağı kurulabilen herhangi bir kusuru bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 10/08/2018 günü meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın olduğu bölünmüş üç şeritli karayolunda, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyonet ile en sol şeritte seyir halindeyken seyrine göre sağındaki plaj yolundan kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya ...'e çarpması neticesinde mağdur yayanın öldüğü, hazırlık ve kovuşturma aşamasında alınan trafik bilirkişi raporları doğrultusunda sanığın tali kusurlu olarak taksirle bir kişinin ölümüne neden olduğu kabul edilerek eylemine uyan TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52. Maddeleri uyarınca 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, 0,52 promil alkollü sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı değerlendirilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ise de sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası TCK'nın 50/4, 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilirken hesap hatası yapılarak 605 gün karşılığı 12.100,00 TL adli para cezası yerine, 600 gün karşılığı 12.000,00 TL adli para cezası öngörülerek eksik cezaya hükmolunması ve soruşturma aşamasındaki bilirkişi ücretinin ve otopsi giderinin yargılama giderlerine dahil edilmemesi sonucu sanık hakkında eksik yargılama giderine hükmedilmesi hususlarının ayrı ayrı düzeltilerek istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR A-Sanık Müdafinin Temyiz İsteği Yönünden; Sanık hakkında Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarihli kararı ile taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 50/1-a-4, 52/4. maddeleri uyarınca verilen 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının düzeltilerek ayrı ayrı esastan reddine ilişkin karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-c bendinde yer verilen; “Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B-Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Silifke 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde karar verildi.