Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/8896 E. 2023/3298 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1399 E., 2020/18 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Davacı vekili 23.08.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan 20.10.2017 tarihinde tutuklandığını, 07.12.2017 tarihinde tahliye olduğunu, yapılan yargılama sonunda beraat ettiğini, söz konusu kararın 13.07.2018 tarihinde kesinleştiğini ve bu kararın 28.05.2019 tarihinde tebliğ edildiğinden süresinde açıldığını, haksız tutuklama nedeniyle 50.000,00 TL maddi tazminat 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini, talep etmiştir. 2.Davalı temsilcisi 05.09.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, açılan davanın reddi gerektiğini, öne sürmüştür. 3.Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/117 Esas, 2019/153 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. 4.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.01.2020 tarihli ve 2019/1399 Esas, 2020/18 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz talebi; Davacıya tazminat davası açma hakkı olduğuna dair tebliğin yapılmadığını, istinaf mercii de tazminata esas dosyanın kesinleşme tarihini farklı yazdığını, Yargıtay örnek kararından da anlaşılacağı üzere en azından gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiğini, kararın hangi tarihte kesinleştiğine dair şerhin geç tanzim edilmesi Anayasa ilkelerine aykırı olduğunu, davanın süresinde olduğunu, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tazminat davasının dayanağını oluşturan Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/291 Esas, 2018/233 Karar numaralı dosyası kapsamında davacının bina içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan, 20.10.2017 – 07.12.2017 tarihleri arasında tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında beraat kararı verildiği, kararın 13.07.2018 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 23.08.2019 tarihinde davanın açıldığı, 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci bendi uyarınca koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin herhalde hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği hususu göz önüne alındığında beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açılmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, vekalet ücretine ilişkin kısmın kaldırılması suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tazminat davasının dayanağını oluşturan Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/291 Esas, 2018/233 Karar numaralı dosyası kapsamında davacının bina içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan, 20.10.2017 – 07.12.2017 tarihleri arasında 48 gün tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında beraat kararı verildiği, kararın 13.07.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında dava süresi, 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." şeklinde düzenlenmiştir. Kararın sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, gerekçeli kararın kesinleşme şerhi ile birlikte tebliğinin sağlanmadığı, bu nedenle 3 aylık sürenin esas alınamayacağının, davacının tazminat davasını hak düşürücü bir yıllık süreden sonra 23.08.2019 tarihinde açtığından davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.01.2020 tarihli ve 2019/1399 Esas, 2020/18 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zile Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.