Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/8639 E. 2024/4562 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1036 E., 2019/1920 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama nedeniyle 47.400,00 TL maddi ıslah ile 50.616,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faiz talebinin kısmen kabulü ile 21.338,52 TL maddi tazminatın 15.05.2017 tarihinden, 40.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili, davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın fazla olduğundan 22.500,00 TL'ye indirilmesi ve vekalet ücretinin 5.260,62 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin psikolojik tahribat yaşadığını, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/195 Esas, 2018/26 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma, suçundan 06.04.2017 - 28.12.2017 tarihleri arasında 266 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, kararın 20.02.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının sözleşmeli imam olduğu, davacının 15.04.2017 tarihinde maaşı ödenerek sözleşmesinin feshedildiği, Mayıs 2017 ile 12.07.2018 tarihleri arasında maaşının ödenemediğinin bildirildiği, ilgili kanun ve yönetmelikler gereği memurların maaşının çalışmadan önden ödendiği dolayısıyla davacının çalışmadığı dönem olan 15.04.2017 – 14.05.2017 tarihleri arasındaki maaşını aldıktan sonra sözleşmesinin feshedildiği, tutuklu kaldığı bu döneme ilişkin herhangi bir maddi kaybının bulunmadığı, yine her ne kadar gelen yazı cevabında mayıs 2017 ile işe iade edildiği 12.07.2018 tarihine kadar maaşını alamadığı belirtilmiş ve mahkememizce alınan bilirkişi raporunda bordro olmadığı içien ek ödemeler ilave edilemedği bildirildiğinden davacının son bordorsu ilgili kurumdan getirtildiği, davacının tutuklu kaldığı ve maaşını alamadığı 15.05.2017 – 28.12.2017 tarihleri arası hesaplama yapıldığı, davacının ailesinin cezaevi ziyaretleri ve duruşmalara katılma günlerindeki yakıt, yemek masrafı ve ayrıca davacının cezaevinde yapmış olduğu harcamalara ve ileride doğması muhtemel zararlarında hesaplanması ve tazminat olarak ödenmesini talep etmişse de bu giderlerin maddi zarar hesabına dahil edilemeyeceği, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılan suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre gibi unsurlar nazara alınarak zenginleşme sonucunu doğurmayacak şekilde hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar manevi tazminata hükmedildiği kanaatine varıldığı belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacının istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.